Boekrecensie: De zon is ook een ster – Nicola Yoon

Titel: De zon is ook een ster

Auteur: Nicola Yoon

Daniel wil graag dichter worden, maar zijn ouders hebben liever dat hij chirurg wordt. Natasha wil graag in New York blijven, maar samen met haar ouders zal ze in de avond uitgezet worden naar Jamaica. Per toeval komen de twee elkaar tegen in een platenwinkel. Of kan het wel toeval genoemd worden, als het lot hier misschien mee te maken heeft?

Natasha en Daniel komen om de beurt aan het woord in korte hoofdstukken. Meteen is duidelijk hoe verschillend de twee zijn. Zo vindt Natasha dat woorden zich meer moeten gedragen als meeteenheden: “Een meter is een meter is meter. Woorden zouden niet van betekenis mogen veranderen.” Dit geeft haar praktische en wetenschappelijke kijk op het leven weer. Daniel bekijkt het leven meer door een roze bril. Hij romantiseert, durft te hopen én te fantaseren over een toekomst die eigenlijk geen toekomst kan zijn.

Mooi is het om te zien, dat deze twee persoonlijkheden uiteindelijk zo goed samen gaan. Natasha en Daniel zetten elkaar aan het denken.  Zo denkt Natasha ergens aan het einde van het boek: “Ik doe mijn mond open om te vragen naar meer feiten en bijzonderheden. Die vind ik geruststellend. Dan schiet het gedicht me te binnen. Hoop is dat ding met veren. Ik doe mijn mond weer dicht. Voor de tweede keer vandaag laat ik de details gaan. Misschien hoef ik ze niet te weten.” 

Lot en toeval spelen een grote rol in dit boek. Dit thema komt ook terug door de hoofdstukken waar toevallige voorbijgangers aan het woord komen. Bepaalde handelingen van Natasha en Daniel die niets lijken voor te stellen, blijken toch invloed te hebben op die voorbijgangers. Met die korte hoofdstukken wordt ook duidelijk dat we te snel oordelen. Iemand die nors reageert vinden we meteen een eikel, maar misschien heeft hij daar een hele goede reden voor. Dit zijn dingen waar je over na gaat denken na het lezen van De zon is ook een ster.

Ook vooroordelen over iemands cultuur komen aan bod. “Kennelijk ging ik ervan uit dat hij als Aziaat wel een nerd zou zijn, wat lullig van me is, want zelf vind ik het ook vreselijk als mensen zomaar aannemen dat ik van rap houd en goed ben in sport. Voor de duidelijkheid: maar een van die twee dingen is waar,” denkt Natasha.

Ondanks deze soms zware thema’s, is het boek ook nog belachelijk leuk om te lezen. Natasha en Daniel beschikken over een flinke portie humor en sarcasme en de liefde die ze voor elkaar voelen (na een dag hotel de botel zijn van elkaar) komt gek genoeg heel geloofwaardig over.

Een boek dat iedere tiener gelezen moet hebben.

Aantal sterren: 4

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *